Next to Normal
Nanoek brengt dit seizoen opnieuw een indrukwekkende productie naar de Nederlandse theaters. Met de internationaal bekroonde en doorgecomponeerde musical Next to Normal laat regisseur Anouk Beugels zien hoe deze musical tot zijn recht kan komen: rauw en intens, maar ook met ruimte voor humor en verstilling. Een sterke regie en een bijzonder getalenteerde cast vormen de basis voor een voorstelling die je meesleept.

Next to Normal grijpt je bij de keel en zit in je hoofd
Next to Normal vertelt het verhaal van Diana, die leeft met een bipolaire stoornis. In haar gezin vervaagt daardoor de grens tussen verbeelding en werkelijkheid. Echtgenoot Dan probeert te redden wat er te redden valt. Zoon Gabriel vliegt alle kanten op, terwijl dochter Natalie haar toevlucht zoekt in pillen en perfectionisme. Op papier lijkt het een gewoon gezin, maar achter de voordeur vecht iedereen om houvast.
Willemijn Verkaik is magnifiek als Diana
De voorstelling is een achtbaan van emoties. Verdriet, angst en intense momenten liggen dicht naast oprechte humor en kalmte. Alles voelt rauw en ongepolijst, maar tegelijk zorgvuldig vormgegeven. Er zit een prettige snelheid in en de onderlinge chemie is sterk voelbaar. Willemijn Verkaik is magnifiek als Diana. Ze beweegt zich in zang en spel moeiteloos door de uitdagende arrangementen en schakelt overtuigend tussen kracht en kwetsbaarheid. Edwin Jonker speelt vader Dan met ingehouden frustratie en een kwetsbaarheid die langzaam aan de oppervlakte komt. Wanneer zijn beheersing breekt, grijpt zijn spel je letterlijk bij de keel. Ook in zijn laatste duet met zoon Gabriel raakt de diepe, zuivere stem iedereen in de zaal.

Yara Brand maakt indruk als Natalie. Haar spel is trefzeker en precies getimed, met de humor, onzekerheid en intense emoties die bij een zestienjarige passen. Met zang begint ze voorzichtig, maar wanneer ze uithaalt, is dat zuiver en mooi, zonder al te veel aankleding. Ze speelt haar rol met verve. Jaap Stoop speelt haar vriendje Henry met een prima stem en een bedachtzame zachtheid. Daardoor komt hij niet altijd over als de bad boy die Natalie in hem ziet en het benoemt. Mogelijk is dat een bewuste regie-keuze. Michael Muyderman verdient een aparte eervolle vermelding: zijn stage presence, stembeheersing en intense spel zijn uitzonderlijk goed. Hij speelt krachtig, intens, soms angstaanjagend en sterk emotioneel. Jonathan Demoor brengt als diverse artsen lichtheid in het verhaal, met een zeer prettig stemgeluid en sterke timing. Yara en hij hebben meermaals de lachers op hun handen.

Het decor is eenvoudig, maar werkt prima. Het achterdoek en de subtiele toevoegingen aan het toneelbeeld zijn zorgvuldig gekozen en versterken de sfeer zonder de aandacht van het verhaal af te leiden. De rauwe werkelijkheid staat centraal. De muziek en de band zijn bijzonder sterk. Ze geven het geheel vleugels, de al ingewikkelde maar mooie arrangementen komen volledig tot hun recht. De eerste minuten zijn even wennen aan de harde muziek, de intense snelheid en de dan al vele emoties. Op een gegeven moment dwaal je mee in Diana’s hoofd, in het uit elkaar vallende gezin, en leef je mee alsof je er echt zelf bij bent.
Een ijzersterke, intense musical waarin iedere emotie voluit wordt beleefd
Het eindbeeld is magnifiek en hartverscheurend. In het laatste nummer staat iedereen in een eigen spotlight, kwetsbaar op het toneel, terwijl het achterdoek langzaam verdwijnt en de backstage zichtbaar wordt. Rauw, kaal en open: alleen de personages blijven over. Zonder woorden laten de acteurs zien wie ze zijn. Het is een beeld dat nog lang blijft hangen.

Next to Normal is een ijzersterke, intense musical waarin iedere emotie voluit wordt beleefd. Een meeslepende, maar ook een emotioneel zware rit, gedragen door een cast met een heerlijke chemie en een regie die tot in de details doordacht voelt.
Next to Normal is nog tot en met 29 december te zien in verschillende Nederlandse theaters. Meer informatie vind je op www.nanoek.nl/nexttonormal.
Door Annemarijn Clement
Foto’s: Creative Flow

