Aspe – Het Slotakkoord
Inspecteur Van In is niet meer. Omgekomen na een aanslag op zijn persoon. Indien de populaire politieman uit Aspe een echt bestaande superflik zou zijn, zou dit nieuws inslaan als een bom. Zijn afscheidsdienst zou dan even afgeladen vol zitten als Theater Elckerlyc voor Aspe, het slotakkoord. De laatste van de reeks theatershows die twaalf jaar geleden gecreëerd werden en een ode aan het personage en aan de man die hem zovele jaren levensecht portretteerde: Herbert Flack.
Slotakkoord in majeur
Ooit moest het afscheid van Van In er komen. Na 39 boeken, 127 afleveringen op televisie en 5 theatervoorstellingen is de populaire hoofdinspecteur (ondertussen gepensioneerd), om het leven gebracht. Een emotionele begrafenisdienst begint, maar naast familie, vrienden en collega’s zijn er ook enkele vijanden in de zaal aanwezig. Wanneer de begrafenisondernemer tijdens de plechtigheid vermoord wordt teruggevonden, gaan inspecteur De Swaef en hoofdcommissaris Van Nuffel aan de slag. Zou er een link bestaan tussen de moord op Van In en die op de begrafenisondernemer?
Een ode aan het personage en aan de man die hem zovele jaren levensecht portretteerde: Herbert Flack
Van de vijf Aspe theaterstukken, is dit Slotakkoord zeker en vast het meest emotionele. Voor het publiek, want het is een afscheid van een icoon dat meer dan twintig jaar moorden heeft opgelost. Maar ook voor de cast en in het bijzonder voor Herbert Flack. In verschillende scènes is er een ‘verdachte’ trilling in zijn stem te horen. Niet dat dit afbreuk doet aan het stuk, integendeel, het maakt deze begrafenis nog echter.
De acteerprestaties zijn op de hoogte van het evenement. Een ode aan Van In, aan Herbert, die moet vlekkeloos gebracht worden. Met heel veel plezier zien we voor het eerst in een van de theaterstukken, Hannelore (Francesca Vanthielen) in levenden lijve en niet enkel aan de telefoon. Enkel Francesca is hier voldoende en perfect voor. Sam De Swaef wordt deze keer door Michiel De Meyer vertolkt. Met de juiste mix van het nodige leerjongens-gehalte en de groei naar de onafhankelijke superflik, doet hij deze mooie rol alle eer aan. Frans Maas mag een laatste keer de hopeloos dromende hoofdcommissaris Van Nuffel gestalte geven. Ook voor hem is dit zeker een emotioneel afscheid.
Zij worden bijgestaan door een groot trio – en daarmee doelen we natuurlijk op hun acteerprestaties. Sandrine Van Handenhoven is een zangeres – ook in het script. Ze begeleidt zichzelf voor twee prachtige songs op de piano en ontpopt zich tot een oude bekende van Van In. Pieter Casteleyn, a.k.a. de podcastman, zet een perfect type hipster – would be influencer neer. Sven De Ridder tenslotte zorgt met zijn perfecte komische timing voor het comic relief, maar weet de gevallen drugsbaron toch mooi doorheen het komische gehalte te laten gelden.
Een mooier cadeau konden scenaristen Frank Van Laecke en Peter Römer niet uit hun pen schudden
Visueel en geluidstechnisch is dit ook een hoogvlieger. De flashbacks zijn heel duidelijk en heel mooi in scène gezet met een beetje rekwisieten voor de zeer echt aanvoelende visuals op de ledwall. De belichting werkt versterkend op elk moment, de acteurs zijn perfect verstaanbaar en de mix met muziek en geluidseffecten is heel natuurlijk. Knap werk van het team rond regisseur Manu Jacobs.
Een mooier cadeau konden scenaristen Frank Van Laecke en Peter Römer niet uit hun pen schudden voor Herbert Flack. Op zulke wijze afscheid kunnen nemen van zijn tweede huid is werkelijk een slotakkoord in majeur. We zullen Van In missen. Profiteer van deze laatste kans!
Aspe, het slotakkoord speelt nog tot en met 28 juni te Antwerpen, Gent en Hasselt. Meer informatie & tickets vind je op www.backstage-producties.be.
Door Patrick Defort
Foto’s: Steven Hendrix
