Tradwives

In het kader van Brand New Musicals presenteert Club Satelliet een nieuwe Nederlandse musical die zowel visueel als inhoudelijk overtuigt. Tradwives neemt het publiek mee naar een ogenschijnlijk idyllische stad waar het traditionele gezinsleven tot in de puntjes is geperfectioneerd: de was wappert keurig aan de lijn, appeltaarten staan dampend klaar en de genderrollen zijn strak afgebakend. Toch ontstaan er barsten in dit gepolijste bestaan wanneer een verontrustende ontdekking de orde verstoort. Wat volgt is een satirische en muzikale voorstelling vol herkenbare maatschappelijke patronen.

Tradwives is een kleurrijke, geslaagde én gelaagde utopie

Visueel is de voorstelling sterk. Het ogenschijnlijk eenvoudige decor is veelzijdig: drie kleurrijke deuren, elk gekoppeld aan een net zo kleurrijk personage, transformeren moeiteloos in uiteenlopende plekken zoals voordeuren in het dorp waarin ze zijn geboren en nu wonen, of in de Randstad, als een bushokje of appartement. De kleuren en vormen zorgen voor een speels, humoristisch en levendig toneelbeeld. Andere elementen zoals een kolfstation, bijna jetpack-achtige kolfconstructies, een kleurrijk moestuinachtig bloembed zijn allen deel van de karikaturale stijl. De prachtige, grappige kostuums versterken het effect nog meer en dragen bij aan de satirische toon van de voorstelling.

Het acteerwerk is scherp en komisch goed getimed, met een sterke vrouwelijke cast

Het acteerwerk is scherp en komisch goed getimed, met een sterke vrouwelijke cast die overtuigend schakelt tussen humor en onderliggende ernst. Judith Boesen (Holly), Sterre Verschoor (Polly) en Elaine Hakkaart (Molly) hebben een zeer goede chemie. Het acteerwerk is scherp, met een uitstekend gevoel voor timing, waardoor de vele grappen goed landen. Dat zij de voorstelling zelf schreven en de muziek ontwikkelden, is voelbaar in de sterke samenhang tussen spel en muzikaliteit. De zang is technisch sterk, met name in de koorzang, die zuiver en goed gebalanceerd klinkt. De choreografie blijft relatief eenvoudig, maar is strak en grappig. Binnen de cast valt op dat Sterre krachtig speelt en vocaal goed mengt in ensemble, terwijl haar solomomenten iets minder ruimte krijgen om te overtuigen. Judith Boesen levert een knappe prestatie, al lijkt de rol vocaal zwaar en balanceert haar stem soms op de grens van belastbaarheid. Elaine Hakkaart wint de hele zaal voor zich met haar perfecte komische timing en loepzuivere, hoge noten en fijn stemgeluid.

Inhoudelijk biedt Tradwives een scherpe en actuele satire, vol rake grappen die direct aansluiten bij de hedendaagse discussies rond genderrollen en maatschappelijke verwachtingen. De voorstelling schetst herkenbare vrouwentypes en legt de spanning bloot tussen verschillende ideaalbeelden. Met name het personage Molly belichaamt deze spanning, maar haar ontwikkeling voelt relatief abrupt in vergelijking met de meer geleidelijke opbouw van de andere personages. Juist haar positie als ‘tussenfiguur’ had dramaturgisch verder uitgediept kunnen worden. De structuur van de voorstelling is enigszins fragmentarisch, maar blijft vloeiend genoeg om het publiek mee te nemen. Het grootste gemis zit in het slot: waar de voorstelling inhoudelijk veel lijnen uitzet, blijft een duidelijke conclusie uit. Het open einde voelt daardoor minder als een bewuste keuze en meer als een abrupt afbreken, waardoor de thematische rijkdom niet volledig wordt bereikt.

Tradwives is een geslaagde en komische theaterervaring die je daadwerkelijk aan het denken zet

Tradwives is een geslaagde en komische theaterervaring die je daadwerkelijk aan het denken zet. Met een zeer kleurrijke vormgeving, sterke spel, fijne koorzang en scherpe satire weet de voorstelling zowel te entertainen als te schuren, al laat het einde ruimte voor een meer uitgewerkte of duidelijkere afronding. Een zoektocht naar herkenbaarheid en vervreemding met een rauw randje.

Tradwives is nog tot en met 29 juni te zien in verschillende Nederlandse theaters. Meer informatie & kaarten vind je op www.clubsatelliet.nl.

Door Annemarijn Clement

Foto’s: Sjoerd Derine

 

Geef een reactie