Jekyll & Hyde

25 augustus 202625 augustus 2026 admin1909 0 reacties #charlottecampion, #festivaria, #jekyllandhyde, #pieterjandepaepe

Hoeveel duisternis kan een mens in zich dragen? Met Jekyll & Hyde kiest Festivaria dit jaar niet meteen voor de meest evidente openluchtmusical. Het verhaal is donker en bevat behoorlijk wat intieme scènes en solonummers. Niet vanzelfsprekend dus op het immense speelvlak van het Donkmeer. Maar als de hoofdrolspelers sterk genoeg zijn om ook helemaal alleen het podium te vullen, hoeft dat blijkbaar geen probleem te zijn.

Schitteren in het donker

Jekyll & Hyde is ondertussen de 39 ste productie die Festivaria naar het Donkmeer brengt. Om de twee jaar wordt deze locatie omgetoverd tot een compleet nieuwe wereld. Professionals en een grote groep enthousiaste vrijwilligers werken samen aan één productie. En net die combinatie blijft iets bijzonder. Het enthousiasme spat van het podium en het is duidelijk dat iedereen, van de grootste tot de kleinste rol, erop gebrand is om samen een sterke voorstelling neer te zetten. Ook dit jaar wordt uitgepakt met een technisch knappe productie waarin licht, decor, kostuums en effecten perfect aansluiten bij de donkere sfeer van het verhaal.

Het enthousiasme spat van het podium

We ontmoeten dokter Henry Jekyll, een briljante maar koppige arts die droomt van een wereld waarin de wetenschap het menselijke kwaad kan uitbannen en zo ook zijn geesteszieke vader kan verlossen. Jekyll is ervan overtuigd dat er in ieder mens twee tegengestelde krachten leven: het goede en het kwade. Als hij die van elkaar kan scheiden, kan hij de mensheid misschien bevrijden van haar donkerste zijde. Wanneer het bestuur van het ziekenhuis zijn experiment te gevaarlijk en te radicaal vindt, besluit Jekyll zichzelf als proefkonijn te gebruiken. Een beslissing met bijzonder wrede gevolgen. Edward Hyde wordt geboren: primitief, meedogenloos en volledig bevrijd van iedere maatschappelijke rem.

Een van de grootste uitdagingen van deze productie ligt in de schaal. De musical bevat heel wat intieme scènes waarin slecht één of twee personages centraal staan. Scenografisch wordt er op die momenten bewust kleiner gewerkt. Daardoor oogt het decor soms misschien nét iets te bescheiden voor de enorme ruimte, maar de keuze is begrijpelijk: de aandacht blijft bij de acteur. Daartegenover staan de grote ensemblescènes, strak geregisseerd en gechoreografeerd, waarbij iedere speler en figurant perfect zijn plaats en rol weet te vinden.

De intensiteit waarmee Pieter Jan De Paepe speelt is fenomenaal

Er staat heel wat kwaliteit op het podium. Koen Crucke staat zoals altijd als een huis, maar ook Leendert De Vis, Tim Saey en Nordin De Moor spelen overtuigend. Laura Seys geeft als Emma, de verloofde van Jekyll, haar personage op een mooie en warme manier vorm. Ze krijgt bovendien enkele prachtige vocale momenten waarmee ze het publiek moeiteloos betoverd. Charlotte Campion lijkt zo stilaan alles te kunnen spelen. Haar Lucy Harris heeft iets kwetsbaars en tegelijkertijd uitdagends. Ze schakelt moeiteloos tussen al die kanten van haar personage. Ze vult het immense podium alsof het niets is. Ze acteert en zingt krachtig en weet Lucy vooral een menselijk hart te geven.

Uiteindelijk valt of staat Jekyll en Hyde natuurlijk met 1 man. Het is Pieter Jan De Paepe die hier voor de enorme uitdaging staat. De intensiteit waarmee deze acteur speelt is fenomenaal. Als Henry Jekyll is hij aimabel, gedreven en menselijk. Als Edward Hyde is hij ronduit angstaanjagend. Hij transformeert niet alleen voor onze ogen in een beest, je voelt als publiek mee. Zelfs vanop afstand voel je de dreiging wanneer Hyde verschijnt. De fysieke transformatie werkt, maar vooral de psychologische switch tussen beide personages is bijzonder sterk gespeeld. Vocaal is De Paepe indrukwekkend, maar het is zijn acteerprestatie die de echte kippenvelmomenten van de avond oplevert.

Wanneer de avond over het Donkmeer valt blijkt dat zelfs de donkerste verhalen hier kunnen schitteren

Festivaria kiest nu voor een liveorkest, wat zoveel meer kracht aan de productie geeft. Onder leiding van Geert Baetens wordt op hoog niveau gespeeld en de muziek van Wildhorn krijgt daardoor alle kracht die ze verdient. Jekyll & Hyde was misschien geen voor de hand liggende keuze voor het Donkmeer. Daarvoor is het verhaal soms te klein, te persoonlijk en te donker. Maar wanneer de avond over het Donkmeer valt, het licht verandert, de muziek aanzwelt en Jekyll voor onze ogen Hyde wordt, blijkt dat zelfs de donkerste verhalen hier kunnen schitteren.