Doornroosje
Na het enorme succes in 2002 keert Doornroosje terug naar waar het hoort: een groots, kleurrijk sprookjespodium. In het Studio 100 Theater in De Panne wordt dit klassieke verhaal opnieuw tot leven gewekt, maar dan met alle middelen van vandaag. Resultaat? Een voorstelling die je vanaf de eerste noot meesleurt en eigenlijk niet meer loslaat.
Een cadeau dat je vol verwondering uitpakt
Het verhaal kennen we: een langverwachte prinses, drie goede feeën, en een vloek die als een donkere wolk boven haar leven hangt. Maar deze versie voelt allesbehalve stoffig. Door een strak tempo, slimme regiekeuzes en een sterke cast blijft het geheel fris, levendig en verrassend meeslepend. Wat meteen opvalt is de energie. Deze productie werkt op alle fronten: visueel, muzikaal en emotioneel. Magisch, grappig en ontroerend, het is allemaal perfect in balans.
Wat Doornroosje uiteindelijk zo sterk maakt, is dat alles klopt
K3 — Hanne, Marthe en Julia — zijn als de drie goede feeën meer dan een publieksmagneet. Hun samenspel zit strak, hun stemmen blenden moeiteloos en hun présence is onmiskenbaar. Wanneer ze door de zaal vliegen, ontstaat er een oprechte magie die je even terug katapulteert naar kinderlijke verwondering. In de titelrol staat Diede van den Heuvel als een warme, oprechte Doornroosje. Ze houdt het mooi naturel en ontwijkt de valkuil van overdreven zoetheid. Haar “lieve Jonathan”, Naidjim Serverina, is overtuigend en toont zich niet alleen als romantische held, maar ook in de meer fysieke scènes, zoals het gevecht met de draak.
Manu Van Acker en Free Souffriau geven een frisse draai aan de ouders van Doornroosje. Samen vormen ze een sterk duo met duidelijke chemie op scène. Hun samenspel voelt natuurlijk aan, hun humor landt en ze brengen een luchtigheid die perfect in balans is met de rest van de voorstelling. Peter Thyssen en Maja Van Honsté kiezen resoluut voor een andere invalshoek: decadent, onaangenaam en heerlijk scherp. Geen lieflijke ouders, maar personages met randjes en net daardoor bijzonder entertaining. Louis Thyssen treedt als prins in de voetsporen van zijn vader. Zijn solonummer is een absoluut hoogtepunt; de zaal gaat mee, lacht, en geniet zichtbaar. Hij bewijst dat hij niet alleen de komische genen heeft geërfd, maar ook de finesse om ze op zijn eigen manier in te zetten.
K3 — Hanne, Marthe en Julia — zijn als de drie goede feeën meer dan een publieksmagneet
Ook Nordin De Moor als verteller Theodoor verdient een vermelding. Hij trekt het publiek vanaf de eerste seconde mee in het verhaal en houdt de spanningsboog strak. Aan duistere kant schittert Esmee Joanna van Oostende als de slechte fee Diadora. Ze kiest duidelijk haar eigen invulling van de rol. Ze trakteert het publiek op een krachtige, dreigende interpretatie met een sterke vocale prestatie. Ook de kindercast is opvallend sterk, maar het is het kleine Doornroosje, Febe Fabre, die moeiteloos de harten van het publiek verovert. Met een natuurlijke flair en een ontwapende oprechtheid speelt ze moeiteloos iedereen van het podium. Hier staat een piepjonge actrice die we in de gaten moeten houden .
De draak — volledig uitgewerkt via projectie — is een keuze die discussie zal oproepen, maar hier werkt ze. Door slim gebruik van licht, geluid en vuur ontstaat een scène die spannend en overtuigend is. Voor jonge kijkers zelfs ronduit indrukwekkend. Visueel zet deze productie een grote stap vooruit. De decors, opgebouwd uit LED-wanden gecombineerd met fysieke elementen, voelen voor het eerst echt als een volwaardig decor. Geen platte projecties, maar ruimtes met diepte en leven. Het is een technisch huzarenstukje dat naadloos geïntegreerd wordt in het verhaal.
Deze productie werkt op alle fronten: visueel, muzikaal en emotioneel
Wat Doornroosje uiteindelijk zo sterk maakt, is dat alles klopt. De cast speelt met zichtbaar plezier, het ensemble zit strak, de muziek draagt en de techniek ondersteunt zonder te overstemmen. Het is een voorstelling die werkt voor iedereen: kinderen, K3-fans, maar evengoed volwassenen die zich even willen laten meeslepen. Een traantje wegpinken zit er gegarandeerd in. Of het nu van het lachen is, van ontroering of gewoon omdat je even vergeet dat je volwassen bent geworden. Doornroosje voelt als een cadeau dat je vol verwondering uitpakt, en meteen opnieuw wil beleven.
Doornroosje is exclusief te zien in het Studio 100 Theater in De Panne tot eind augustus. Meer informatie & tickets via www.studio100.com
Door Ann Van Kerschaver
Foto’s: Wendy de Noier
