Romeo & Julia
Wie kent het verhaal van Romeo & Julia nu niet? Dit oeroude liefdesverhaal behoort niet voor niets tot de grote klassiekers. 2 rivaliserende families in de stad Verona, 2 jonge harten die elkaar vinden, 1 tragisch einde. Wie een klassieke Shakespeare-vertelling verwacht, komt bedrogen uit. Grote delen van de oorspronkelijke tekst zijn geschrapt, maar de essentie blijft intact en weet moeiteloos ook een jong publiek mee te nemen in het universum van Shakespeare. De voorstelling start bij Julia, die vertelt wat er die dag is gebeurd. Het is geen gewoon vertelseltje dat gebracht wordt, maar een intense inkijk die je als toeschouwer meteen meeneemt in het verhaal.
Shakespeare gestript tot de essentie en net daardoor zo raak
Het decor is eenvoudig, maar uiterst functioneel. De marmerlook van de vloer katapulteert de toeschouwer onmiddellijk naar een Italiaans palazzo en zet de toon voor het verhaal. Het subtiele tikken van de kaarsen creëert een zekere sereniteit en voegt een extra zintuiglijke laag toe. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van de verschillende niveaus in de zaal, wat zorgt voor dynamiek en visuele variatie in het spel. Deze voorstelling bewijst dat creëren met licht een ware kunst is en geen full frontlicht nodig is. Hier wordt die kunst duidelijk beheerst. Met een doordachte, minimalistische aanpak ontstaat een sterke sfeer die het spel ondersteunt zonder het te overschaduwen. De muziek en soundscapes zijn slim gekozen en ondersteunen de sfeer die op scène wordt gecreëerd. Ze versterken het geheel zonder te overheersen en zorgen af en toe ook voor een lichte, komische toets.
Alles wat overbodig is, wordt losgelaten, wat blijft, is puur
De regie brengt Shakespeare naar deze tijd met respect voor het origineel, maar met een duidelijke focus op de essentie van het verhaal. Alles wat overbodig is, is geschrapt en dat maakt het juist zo sterk. Er wordt gekozen voor fysiek, rauw en intens theater dat nog lang blijft nazinderen bij het publiek. Je voelt dat er hard gewerkt is met de acteurs tot elk personage tot in het extreme wordt doorgetrokken. De humor speelt een belangrijke rol. De grens tussen humor en doodserieuze momenten is dun, maar wordt hier goed bewaakt. Net dat evenwicht is de grootste sterkte van deze voorstelling.
De acteurs gaan zonder terughoudendheid tot het uiterste. Het volledige spectrum aan emoties passeert en bereikt overtuigend de zaal. Eve Van Avermaet als Julia weet vanaf de eerste seconde te overtuigen. Ze zet een jonge, verliefde puber neer met een geloofwaardigheid die zowel in haar spel als in haar fysieke présence zichtbaar is. Ruben Van Keer als Romeo toont een indrukwekkende emotionele gelaagdheid. Hij beweegt moeiteloos tussen intens verdriet, waanzin en de tedere warmte van herinneringen, waardoor zijn personage diep raakt. Pieter Jan De Paepe neemt meerdere rollen voor zijn rekening en slaagt erin elk personage een eigen stem en lichaamstaal te geven. Dat maakt zijn spel veelzijdig en helder. Samen bewijzen Ruben en Pieter Jan dat musicalacteurs veel meer zijn dan sterke zangers: ze staan hier als overtuigende en genuanceerde acteurs op de scène.
Hier wordt niet verteld, hier wordt beleefd
Deze voorstelling verveelt geen moment en vertoont nergens een barst of zwak punt. Alles klopt en blijft overeind van begin tot einde. Het is een hedendaagse versie van een oud verhaal die dicht bij de essentie blijft en tegelijk toegankelijk is voor een nieuw publiek. Shakespeare zou glimlachen en misschien heel even spijt hebben dat hij het niet zo geschreven heeft.
Romeo & Julia speelt nog tot en met zondag 19 april in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater in Antwerpen. Meer informatie & tickets vind je op www.fakkeltheater.be
Door Leen Van Helsland
Foto’s: Karolina Maruszak
